Medicijn

0

Het lijkt voor ons het beste medicijn. Een wedstrijd met Lemelerveld JO15-2 spelen op ons eigen sportcomplex Heidepark op het kunstgrasveld spelen tegen Rohda Raalte JO15-3. Een tegenstander waarin we het beste van ons spel laten zien en waartegen we ons heerlijk kunnen uitleven in het scoren van veel doelpunten en knokken in de persoonlijke duels.

De vaste volgers van deze rubriek kunnen het zich misschien nog herinneren. Net drie maanden geleden speelden we aan het eind van de najaar competitie ook tegen de rood-gelen. Ook een potje nadat we enkele tegenslagen hadden opgelopen. Met opgestroopte mouwen wisten we de laatste wedstrijd van 2017 naar ons toe te trekken. Met vooral het kracht van het team als beslissende factor. Ook deze zaterdag was dat weer het geval. Met elf man sterk (plus twee wissels) trokken we aan het langste eind.

Vanaf de aftrap was het duidelijk. Met diepe ballen op onze vleugelspitsen werden we gevaarlijk op de helft van de Raaltenaren. En waar we vorige weken dan nog wel eens te lang doorpingelden om de bal perfect voor de voeten de krijgen, werden vandaag betere oplossingen bedacht. ‘Als je niet kun je niet scoren’ is dan zo’n tegeltjeswijsheid van onze grootste voetballer aller tijden. En die wijsheid werd ten volle benut. De betere oplossing dan het door blijven pingelen, werden door Tom S., Remco, Jr en Coen gevonden in prima voorzetten en doeltreffende schoten van afstand op het vijandelijke doel.

En er ging nog veel meer goed dan het aanvallende spel alleen. Op het middenveld waren we de partij die de oplossingen vond in het spel over de vleugels en kwam Rohda niet aan balbezit toe op dat deel van het veld. En als Rohda dan wilde opbouwen of uitverdedigen, dan stonden Ian, Tom en Sem gewoon prima opgesteld. En natuurlijk gaat er dan wel een dieptebal verkeerd of over de zijlijn. ‘Maar beter een verkeerde bal, dan helemaal geen bal geven’. Dat is dan weer een tegeltjeswijsheid uit Lemelerveld.

De gevaarlijkste speler van Rohda was hun vleugelspits. Ondanks dat hij een kop groter was dan onze Jelle en ietsjes sneller, had Jelle hem volledig ‘in de zak’. Hij speelde een prima pot. Bij 2-0 voor dreigde hij er één keer door te komen. Samen met Rick en Jasper werd dat gevaar goed ingeschat en onschadelijk gemaakt. Toch werd hij net geen ‘man of the match’.

De man van de wedstrijd was Jorn. In de organisatie van de verdediging en met het inschuiven naar het middenveld maakte hij de juiste keuzes en ging hij voorop in de strijd. Ook als er moest worden ingegrepen. Tegen het einde van de wedstrijd werd de eerder genoemde vleugelspits vanaf de bank naar de spits gedirigeerd om één tegen één te gaan spelen. Daar raakten wij niet van in de waar, integendeel wij vinden dat lekker voetballen. Jorn nam op eigen initiatief meteen de man van Rick over, om Rick op die snelle man in het centrum te zetten. Klasse dus. Iedereen tegenover een tegenstander die die aan kan. Melle & Pepijn speelden beiden een degelijke pot voetbal.

Oh ja, en de doelpunten. In de eerste helft kwamen we keurig op 2-0 voor. Binnen zeven minuten na de rust stond het 4-1 en leek de wedstrijd beslist. Omdat beide teams nog een keer scoorden stond het vijf minuten voor tijd 5-2. Bij het één tegen één voetbal spelen wisten we binnen twee minuten de eindstand op het bord te krijgen 6-2. De namen van de mannen van de treffers: Remco en Pepijn beiden 2 keer, Tom S. en Ian één keer. Volgens Ian was het volkomen logisch dat hij scoorde, dat had hij immers in de vorige wedstrijd tegen deze ploeg ook al gedaan….

Geef een reactie

*